- تاریخ انتشار: ۱۳۹۳/۰۹/۲۵
- بازدید: ۱۸۵۱
- شماره مطلب: ۵۹۲
-
چاپ
حالا من و تو در غم اینان چه میکنیم؟
از کاروان خسته به گوشم صدا رسید
سعی و صفا رها شده و نینوا رسید
فریاد قدسیان همه شد تا فلک بلند
شادی گذشت، موسم درد و بلا رسید
طفلان تشنهلب همگی العطش زنان
فریادشان بلند شد و تا خدا رسید
بشنو از آن گلو که نبی بوسه زد بر آن
کارش در این دیار بلا تا کجا رسید
در آن میان صدای علیاکبر جوان
آن قدر شد بلند که حالا به ما رسید
امید آب نیست، هلاتشنگان بهوش
هنگام التماس به دست دعا رسید
حالا من و تو در غم اینان چه میکنیم؟
از این همه هجوم به قرآن چه میکنیم؟
![](http://cdn.karbobala.com/files/poems/poets/امیر-عاملی.jpg)
-
قافلهای از غدیر راهرو کربلاست
بار سفر گو ببند هر که به ره آشناست
قافلهای از غدیر راهرو کربلاست
قافلهای سربلند بار سفر بستهاند
مبدا اینان غدیر مقصدشان نینواست
-
کعبه را در کربلا بنیاد کن
کار عشق از کربلا بالا گرفت
عشق آنجا دامن مولا گرفت
گفت ای مولا مرا بر میگزین
زین طریقت تیغ حیدر میگزین
-
عشق پدید آمد و شد کربلا
روز نخستین که صلا زد بلا
عشق پدید آمد و شد کربلا
کربوبلا مطلع خورشید شد
رفت زمستان و جهان عید شد
حالا من و تو در غم اینان چه میکنیم؟
از کاروان خسته به گوشم صدا رسید
سعی و صفا رها شده و نینوا رسید
فریاد قدسیان همه شد تا فلک بلند
شادی گذشت، موسم درد و بلا رسید
طفلان تشنهلب همگی العطش زنان
فریادشان بلند شد و تا خدا رسید
بشنو از آن گلو که نبی بوسه زد بر آن
کارش در این دیار بلا تا کجا رسید
در آن میان صدای علیاکبر جوان
آن قدر شد بلند که حالا به ما رسید
امید آب نیست، هلاتشنگان بهوش
هنگام التماس به دست دعا رسید
حالا من و تو در غم اینان چه میکنیم؟
از این همه هجوم به قرآن چه میکنیم؟