- تاریخ انتشار: ۱۳۹۴/۰۱/۲۳
- بازدید: ۲۳۰۹
- شماره مطلب: ۱۲۳۷
-
چاپ
مرگ هفتاد و دو ققنوس
آدما میگن که ققنوس
وقتیکه آتیش میگیره
میون شعلهها از نو
جون میگیره نمیمیره
پرای خونی و سوخته
دود و خاکستر و آذر
یه قبیله مرغِ زخمی
یه قبیله مرغِ بی سر
آسمون دلش گرفته
کوچهها بازم شلوغه
هیشکی باورش نمیشه
بگید این خبر دروغه
آدما! دردِ کمی نیست
دیدنِ مرگِ کبوتر
مرگ هفتاد و دو ققنوس
سر بریدن صنوبر
طرحِ مسمومِ یه لبخند
رولبای شبِ شومه
میگه با مرگِ پرنده
کارِ آسمون تمومه
اما ققنوس یه پرنده س
که اگه آتیش بگیره
میونِ شعلهها از نو
جون میگیره نمیمیره
-
شور حسین
هر زخم که خورد، زخمه کاریتر شد
موسیقیِ داغها بهاریتر شد
این شورِ حسین دستگاهی است عجیب
کز نغمۀ آن دو چشم،آری! تر شد
-
مسلم ابن ...
بی سر شدهای و از جهان سر هستی
یک گام از عاشقان جلوتر هستی
گفتند که مسلمِ عقیلی اما
ولله که مسلم ابنِ حیدر هستی ...
-
لبِِ امام
از بام فتاده بام را میفهمد
در دام فتاده دام را میفهمد
لب تشنگیات وقتِ شهادت یعنی
این مرد، لبِ امام را میفهمد
-
افتادهترین مرد
لب تشنهتر از جام فتادی سردار؛
در آتشِ این دام فتادی سردار!
افتادهتر از تو مرد در عالم نیست
اینگونه که از بام فتادی سردار!
مرگ هفتاد و دو ققنوس
آدما میگن که ققنوس
وقتیکه آتیش میگیره
میون شعلهها از نو
جون میگیره نمیمیره
پرای خونی و سوخته
دود و خاکستر و آذر
یه قبیله مرغِ زخمی
یه قبیله مرغِ بی سر
آسمون دلش گرفته
کوچهها بازم شلوغه
هیشکی باورش نمیشه
بگید این خبر دروغه
آدما! دردِ کمی نیست
دیدنِ مرگِ کبوتر
مرگ هفتاد و دو ققنوس
سر بریدن صنوبر
طرحِ مسمومِ یه لبخند
رولبای شبِ شومه
میگه با مرگِ پرنده
کارِ آسمون تمومه
اما ققنوس یه پرنده س
که اگه آتیش بگیره
میونِ شعلهها از نو
جون میگیره نمیمیره