وفات حضرت خدیجه (س)
در این روز حضرت خدیجه کبرى (س) از دنیا رحلت فرمودند.[1] این قول بنابر نقل 45 روز بعد از رحلت جناب ابوطالب (ع) است.[2] اقوال دیگر در رحلت آن حضرت چنین است: 23 رجب، 27 رجب، آخر رجب، اول ماه رمضان، 12 ماه رمضان. آن حضرت بعد از حضرت ابوطالب (ع) به سه روز فاصله و به قولى یک ماه و به قولى 45 روز و به قولى 50 روز وفات کرده است.[3]
آن حضرت نخستین همسر پیامبر (ص) بود و تا خدیجه (س) زنده بود نبى گرامى اسلام (ص) همسرى اختیار نفرمود. سبقت به اسلام و خدمات او به پیامبر (ص) زیاده از آن است که ذکر شود. در فضیلت آن حضرت همین بس که والده مکرمه حضرت صدیقه طاهره (س) است و همه ذرارى پیامبر (ص) به ایشان منتهى میشوند.[4]
آن حضرت هنگام رحلت چند وصیت به پیامبر (ص) نمودند و با آن همه فداکارى و انفاق مال، به پیامبر (ص) عرض کردند: «یا رسول الله، مرا ببخشید که در حق شما کوتاهى کردم». پیامبر (ص): «حاشا و کلا! من از شما تقصیرى ندیدم، بلکه منتهاى سعى و کوشش خود را در حق من نمودى. شما در خانه من زحمات زیادى را متحمل شدى. اموالت را در راه خدا بذل و بخشش نمودى».
آنگاه خدیجه (س) عرض کرد: یا رسول الله، شما را وصیت میکنم به این دختر و به حضرت فاطمه (ع) اشاره نمود این دختر بعد از من یتیم و غریب است. کسى از زنهای قریش او را اذیت نکند. کسى به صورت او لطمهای نزند، به روى او داد نزند و مکروهى نبیند.[5]
آن حضرت اولین زنى است که پیامبر (ص) را تصدیق نمود و اول زنى است که در مکه با رسول خدا (ص) نماز جماعت خواند و اول زنى است که ایمان خود را در مکه در میان مشرکین اظهار نمود و اول زنى است که در مقابل دشمن از رسول خدا (ص) دفاع نمود و تمام اموال خود را به پیامبر (ص) بخشید و اول زنى است که ایمانش با قبول ولایت امیرالمؤمنین (ع) به درجه کمال رسید.
روزى پیامبر (ص) خدیجه (ع) را خواست و در کنار خود نشانید و فرمود: این جبرئیل است و میگوید: براى اسلام شروطى است که عبارتاند از: اقرار به یگانگى خداوند متعال، اقرار به رسالت رسولان، اقرار به معاد و اصول این شریعت و احکام آن، اطاعت از اولى الامر و ائمه طاهرین از فرزندان او یکى بعد از دیگرى با برائت از دشمنان ایشان.
خدیجه (ع) به همه آنها اقرار نمود و ائمه طاهرین به خصوص امیرالمؤمنین (ع) را تصدیق کرد. پیامبر (ص) فرمود: «هو مولاک و مولى المؤمنین و امامهم بعدى» : یعنى «على مولاى تو و مولاى مؤمنان بعد از من و امام ایشان است». آنگاه از خدیجه (ع) در قبول ولایت امیرالمومنین (ع) عهد مؤکد گرفت. سپس رسول خدا (ص) یک یک از اصول و فروع دین حتى آداب وضو و نماز و روزه و حج و جهاد و صله رحم و واجبات و محرمات را بیان فرمود.
سپس پیامبر (ص) دست خود را بالاى امیرالمؤمنین نهاد و خدیجه (س) دست خود را بالاى دست رسول خدا (ص) و به این ترتیب با امیرالمؤمنین (س) بیعت نمود.[6]
- بازدید: ۱۷۴۳
- شماره مطلب: ۱۴۵۱
![وفات حضرت خدیجه (س)](http://cdn.karbobala.com/files/defaults/articles/default_article.jpg)
در چنین روزی پیامبر (ص) یار و حامی دیرینه خود، حضرت خدیجه کبری (س) را از دست دادند. سابقهی خدمات ایشان به اسلام و پیامبر (ص) غیر قابل وصف است اما در فضیلت آن حضرت همین بس که والده مکرمه حضرت صدیقه طاهره (س) هستند و همه نسل فرزندان پیامبر (ص) به ایشان منتهى میشوند.
مطالب برتر سایت
اولین نظر را ارسال کنید